Maar Wietz? wat zijn die prikkels dan waar jij het over hebt.
Dat ga ik dus in deze post uitleggen.
Prikkels zijn invloeden van buitenaf. geluid, geuren, bewegingen. Noem maar op. Normale mensen nemen die wel waar maar zullen er nooit last van hebben.
En dan heb je Wietz.
Zelf heb ik erg veel last van prikkels. dit komt door mijn stoornis en het beperkt me in veel dingen.
Zoals gezellig winkelen. Wat de meeste mensen ontzettend leuk vinden maar van te voren wordt ik al nerveus.
En dan de winkel in. geuren hebt ik nog niet zo erg last van. maar geluiden begin er niet over.
Ik hoor in de ene hoek een kind krijsen, andere kant een moeder mopperen, ergens anders een stel lachen, iets verderop een paar modetutjes kwebbelen. Waar een normaal mens zich ervoor kan 'afsluiten' hoor ik al deze geluiden. en concentreer ik me op al die geluiden. Althans dat probeer ik maar het is natuurlijk onmogelijk om je op meerdere dingen tegelijk te concentreren. En als mijn moeder dan een t-shirtje omhoog houdt en vraagt wat ik ervan vindt. Dan hoor ik haar niet eens.
En als ik eindelijk door die drukte eens wat leuke kleren heb kunnen halen en naar huis ga. plof ik doodmoe neer op de bank.
Of reizen met het openbaar vervoer.
Ik stap altijd in op station Enschede (waar ik woon) dus een begin punt. en vanuit daar ga ik meestal naar Nijmegen, Utrecht en den Bosch. in het begin is de trein redelijk rustig. Ik probeer altijd een plekje op te zoeken waar 1 stoel is in plaats van een bankje. Erger nog ik weet precies waar die zitten. en dan hoop ik dat het rustig blijft. maar meestal heb ik dikke vette pech. En zijn er 20 mensen aan het kletsen. Dus 20 stemmen die ik hoor. 20 prikkels die allemaal te gelijktijdig binnenkomen. Meestal reis ik 2 uur met de trein. en kunnen vrienden me oprapen als ik eenmaal bij hun ben.
Gelukkig reis ik nu zo vaak dat ik me er redelijk voor kan afsluiten. ook weet ik precies hoe lang ik erin zit en welke stations ik moet overstappen. waardoor het al een stuk makkelijker wordt omdat de situatie dan nog een soort van controle heeft.
Het is me ondertussen zelf gelukt om op 1 dag, meer dan 6 uur te reizen en die dag ervoor 4 uur. Dus daar ben ik best wel heel erg trots op.
Maar het aller ergste van allemaal.
Verjaardagen.
mijn verjaardag vier ik dan ook niet meer. Als kind kon je lekker op je kamer gaan zitten spelen en alleen naar de visite toe lopen om cadeautjes te krijgen. Hoewel dat perfect werkt voor mij kan ik dat niet maken tegenover anderen als 18 jarige. Dus sinds ik 14 ben en mensen het raar vonden dat ik me afsloot voor de visite vier ik mijn verjaardag gewoon niet meer.
tegenwoordig vier ik mijn verjaardag alleen met mijn ouders en opa en oma. En dat is al druk genoeg voor mij, hoewel dat voornamelijk ligt aan dat het lang duurt en mijn oma ontzettend veel kan kletsen (ze is wel heel lief)
Veel prikkels zijn dus voor mij een nachtmerrie. en dat terwijl anderen er totaal geen last van hebben.
Hoewel ik wel merk dat ik me er steeds beter voor kan afsluiten




